Réné Gicart, Nationale Voorzitter 1961, beschrijft Jacques Moiny als « een actieve man, met zin voor organisatie, onvermoeibaar, maar eerder in zijn nopjes als uitvoerder dan als leidinggever, wat dan ook uitlegt waarom hij nooit Nationale Voorzitter geworden is ».
Eigenlijk is Jacques Moiny in de Tafelgeschiedenis een « geval », een uniek fenomeen, zoals vermoed wordt uit zijn dienststaat. Jaar in jaar uit bekleedt hij nationale en internationale functies, beter nog : meestal cumuleert hij ze.
Hij was de nimmer aflatende verdediger en de bezieler van de Round Table International, wiens zelfmoord ten voordele van de Woco hij altijd zal betreuren. Maar tegelijkertijd gaf hij zijn volle medewerking aan zijn eigen Tafel Mons 6 en aan het Nationaal Bestuur. Hij bracht ontelbare nieuwe ideeën, en toch bleef hij liever in de schaduw.
1953-54, membre fondateur TR Mons 6
Onder Jacques Gilles en Jean Wuilbaut was hij Nationale Secretaris. Dank zij een fantastische briefwisseling en ontelbare verplaatsingen lag hij mee aan de oorsprong van de formidabele Tafeluitbreiding tussen 1955 en 1959. Het Secretariaat hervormde hij tot een functioneel orgaan, volgens de wensen van een grote associatie. Hij gebruikte als eerste statistieken als prognosemiddel. Tijdens zijn dubbel mandaat als uitgever, toen nog een officieuze functie, zou hij het bulletin omtoveren tot een echt informatiemedium, waaraan hij later zijn definitieve naam « Sceptre » gaf.
Innovator was hij eveneens op internationaal gebied. Als RTI-Editor gaf hij nieuw leven en een nieuwe naam aan het magazine « Look over Round Table World », dat hij praktisch zonder hulp zal uitgeven. Hij maakte er trouwens een onmisbare bijbel van in die jaren van vitale betekenis voor het internationaal karakter van de Ronde Tafel.
Gedurende zes jaar, van 1954-55 tot 1958-59 en in 1960-61, vertegenwoordigde hij onze associatie als officieuze « afgevaardigde van het Nationaal Bestuur bij RTI ». Hij is het die in grote mate aan de ARTB een internationale dimensie gaf, hem komt het initiatief van de eerste European Meetings toe. Eens de functie officieel geworden, bekleedde hij twee maal het ambt van Nationale IRO.
Het lijkt bijna symbolisch dat Jacques Moiny uit de Ronde Tafel verjaart enkele tijd na de ontbinding van de RTI, waarin hij zo geijverd had om aan de Tafelcontacten een beslissende internationale wending te geven.
Even kenschetsend voor zijn bescheidenheid : zijn titel van Emerituslid ARTB, hem in mei 1963 door de AGM aangeboden, prijkte zelfs niet meer in de directory. Meer nog dan de namen van Jacques Gilles, Walter Heinz en Jean Wuilbaut, die andere pioniers van de ARTB, geraakte zijn naam bijna voorgoed in de vergeethoek.
Hoe broos is de roem in de Ronde Tafel…
In 1980 werd hij terug opgenomen als Emerituslid in de directory !
